Salwinia pływająca Salvinia natans to intrygująca paproć, wtórnie przystosowana do życia w środowisku wodnym. Jako roślina biernie unoszona na fali wody utraciła system korzeniowy i składa się z łodygi i wyrastających okółkowo liści. Dwa z liści w okółku są okrągłe lub jajowate i zielone – są to tzw. liście pływające, przeprowadzające fotosyntezę i pokryte na górnej powierzchni pęczkami włosków (utrzymująca się pod nimi warstwa powietrza chroni liść przed zamoczeniem i zatopieniem). Trzeci liść jest podzielony na włosowate odcinki i pozbawiony chlorofilu – jest to tzw. liść korzeniokształtny, służący do pobieraniaz wody potrzebnych roślinie związków. Liście i pędy salwinii na zimę zamierają i zimuje ona w postaci sporokarpiów – u tego gatunku zebrane są one w pęczki po 3-8 i powstają u nasady liścia korzeniokształtnego.

Pierwotnie gatunek ten związany był ze starorzeczami i występował w dolinach większych rzek: Odry, Wisły i ich dopływów. Po uregulowaniu znacznej części polkich rzek roślina ta zaczęła tracić siedliska, chociaż znalazła sobie siedliska wtórne na stawach hodowalnych. Obecnie jest gatunkiem zagrożonym, objętym ścisłą ochroną prawną i ujętym na polskiej czerwonej liście.